jueves 3 de diciembre de 2009

MESSI, NUEVO BALÓN DE ORO

Esta semana se ha conocido el nombre del ganador del Balón de Oro 2009. Tal y como estaba cantado, fue Leo Messi, por delante de Cristiano Ronaldo, Xavi e Iniesta. Mucho se ha especulado en estos últimos días sobre si uno de estos dos jugones del Barça deberían serlo porque también contribuyeron en gran medida al gran éxito obtenido la pasada temporada por el Barcelona. Está claro, pues, que el premio tendría que recaer en algún jugador del Barcelona.

Sin embargo, este año todos consideraban a Cristiano Ronaldo y a Messi los mejores del mundo, es decir, creían que ambos se jugarían el premio. Ya fueron primero y segundo, pero en orden distinto, el año pasado. Está claro que Xavi e Iniesta son dos grandísimos jugadores, almas de un Barça y una selección que enamoran. Con ellos en la batuta España fue campeón de Europa, donde Xavi fue MVP, y el Barça ganó el triplete. Pero Messi se ha salido en 2009 y estoy de acuerdo con que se lo hayan dado a él. ¿Qué tanto Xavi como Iniesta se lo merecían? Claro, pero hay otros muchos que se lo merecen y sólo puede serlo uno. Por cierto, parece que los de France Football han aprendido porque el año pasado Iniesta no estaba en la lista de los 30 mejores. Juntar en un equipo a tres de los cuatro mejores del mundo es maravilloso, para el Barça, claro. También estoy de acuerdo con que Cristiano sea segundo.

Otro más que podría tener el Barcelona si no vendiera a Eto´o, quinto en las votaciones, pero para mí injustamente porque creo que hay nueves mejores que él. En este premio se valora más la temporada anterior, la que ya se ha acabado, y ahí Eto´o se hinchó a meter goles, pero creo que añadir varios matices a su aportación. En un equipo que generaba muchísimas ocasiones, a pesar de sus 30 goles no fue pichichi en liga y en el cómputo de todas las competiciones Messi marcó más goles que él. Eso habla de lo que fueron los dos la pasada temporada. Creo que la aportación de Eto´o , aún siendo buena, no fue genial, como la del resto del equipo.

Por ejemplo, su sustituto, Zlatan Ibrahimovic, me parece mejor y lo está demostrando en el Barça. Fue séptimo, dos puestos por debajo y cuarto del Barça. Sexto quedó Kaká, un gran jugador que no ha tenido su mejor año en el 2009, pero que sigue estando entre los mejores. Fijémonos en un detalle, de estos siete futbolistas, seis militan en la liga española y el otro ha jugado en ella el pasado año. Todos ellos en el R. Madrid y en el Barça. Es un dato que habla de la supremacía de estos dos equipos ya no en España, ni en Europa, sino el mundo.

Este año en France Football no realizaron una lista de 30 como en el 2008, sino que la hicieron de 10 y después los corresponsales podían votar libremente a otros jugadores. De ellos, para que no se me haga muy largo, sólo quiero decir que Ribéry, Villa, Lampard y Casillas están muy por debajo de lo que deberían y que hay otros como Dzeko, Henry o Giggs que no sé que hacen tan arriba. Ésta es la lista completa. ¿Estáis de acuerdo? ¿Qué os parecieon las votaciones?


Esta semana coñeceuse o nome do gañador do Balón de Ouro 2009. Tal e como estaba cantado, foi Leo Messi, por diante de Cristiano Ronaldo, Xavi e Iniesta. Moito se especulou nestes últimos días sobre si uno destes dous jugones do Barça deberían selo porque tamén contribuíron en gran medida ao gran éxito obtido a pasada tempada polo Barcelona. Está claro, pois, que o premio tería que recaer nalgún xogador do Barcelona.

Con todo, este ano todos consideraban a Cristiano Ronaldo e a Messi os mellores do mundo, é dicir, crían que ambos se xogarían o premio. Xa foron primeiro e segundo, pero en orde distinta, o ano pasado. Está claro que Xavi e Iniesta son dous grandísimos xogadores, almas dun Barça e unha selección que namoran. Con eles na batuta España foi campión de Europa, onde Xavi foi MVP, e o Barça gañou o triplete. Pero Messi saíuse en 2009 e estou de acordo con que llo deron a el. Que tanto Xavi como Iniesta merecíanllo? Claro, pero hai outros moitos que llo merecen e só pode selo un. Por certo, parece que os de France Football aprenderon porque o ano pasado Iniesta non estaba na lista dos 30 mellores. Xuntar nun equipo a tres do catro mellores do mundo é marabilloso, para o Barça, claro. Tamén estou de acordo con que Cristián sexa segundo.

Outro máis que podería ter o Barcelona si non vendese a Eto´ou, quinto nas votacións, pero para min inxustamente porque creo que hai noves mellores que el. Neste premio valórase máis a tempada anterior, a que xa se acabou, e aí Eto´ou se inchou a meter goles, pero creo que engadir varios matices á súa achega. Nun equipo que xeraba moitísimas ocasións, a pesar dos seus 30 goles non foi pichichi en liga e no cómputo de todas as competicións Messi marcou máis goles que el. Iso fala do que foron os dous a pasada tempada. Creo que a achega de Eto´ou , aínda sendo boa, non foi xenial, como a do resto do equipo.

Por exemplo, o seu substituto, Zlatan Ibrahimovic, paréceme mellor e estao demostrando no Barça. Foi sétimo, dous postos por baixo e cuarto do Barça. Sexto quedou Kaká, un gran xogador que non tivo o seu mellor ano no 2009, pero que segue estando entre os mellores. Fijémonos nun detalle, deste sete futbolistas, seis militan na liga española e o outro xogou nela o pasado ano. Todos eles no R. Madrid e no Barça. É un dato que fala da supremacía destes dous equipos xa non en España, nin en Europa, senón o mundo.

Este ano en France Football non realizaron unha lista de 30 como no 2008, senón que a fixeron de 10 e despois os correspondentes podían votar libremente a outros xogadores. Deles, para que non se me faga moi longo, só quero dicir que Ribéry, Vila, Lampard e Casillas están moi por baixo do que deberían e que hai outros como Dzeko, Henry ou Giggs que non se que fan tan arriba. Esta é a lista completa. Estades de acordo? Que vos parecieon as votacións?

martes 1 de diciembre de 2009

DAVYDENKO ROMPE LOS PRONÓSTICOS

Nikolay Davydenko ha ganado el domingo la Copa Masters de tenis imponiéndose a Juan Martín del Potro. Fue una gran semana del ruso en la que ha ratificado su gran final de temporada. Ganar el torneo de los ocho mejores tenistas no es nada fácil. Estaban Federer, Nadal, Murray, Djokovic, Del Potro... y ha ido a ganar Davydenko, un tenista sin tanto nombre pero muy sólido, duro y correoso.

El ruso se ha metido en un grupo en el que estaban Nadal y Djokovic, además de un sorprendente Soderling, que acabó clasificándose como primero. En la semifinal derrotó al número 1 del mundo, Roger Federer, al nunca había ganado, con un break que le dio el 7-5 en el tecero y definitivo set. Para rematar, volvió a dar la sorpresa imponiéndose en dos sets a Del Potro, reciente ganador del Us Open, impotente ante la superioridad del ruso.

En ese mismo grupo, Nadal se despidió sin ganar ni siquiera un set, evidenciando que está lejos de su mejor forma y que no puede con los mejores. El otro español, Fernando Verdasco, tampoco ganó ningún partido, pero dejó sensaciones diferentes. En un grupo a priori durísimo, con Federer, Murray y Del Potro, dio la cara y llevó todos sus partidos al tercer set, perdiendo dos de ellos en un tie-break que podría caer para cualquier lado. Así pues, en los dos grupos hubo tres tenistas con dos victorias, y uno de cada grupo tuvo que despedirse de Londres. Fue Djokovic el que se quedó fuera en el grupo de Nadal y Murray el que no pudo prosperar en el torneo celebrado en su país.

Por cierto, ya que estoy con tenis, he de comentar algo que he leído y me sorprendió. En una revista he visto un reportaje sobre los breakers: los tenistas que más breaks consiguen y que mejor aprovechan sus bólas de break. En él aparecían los mejores tenistas del mundo: Nadal, Murray, Ferrer, Davydenko, Djokovic, Del Potro... Pero, para mi sorpresa, no estaba Federer, en ninguna de las dos estadísticas. Me llamó la atención que el número 1 no esté entre los que más breaks hacen. Para desequlibrar los sets, y, por ende, los partidos, hay dos formas: conseguir breaks o ganar los tie-breaks. Si Federer no figura entre los que más breaks hace, debe tener una gran estadística en los tie-breaks. En efecto, da la impresión de que Federer casi siempre gana los tie-breaks, pero me gustaría verlo confirmado.

Y, a todo esto, estamos a tres días de que empiece la final de la Copa Davis en Barcelona. Suerte para el equipo español.

Cuelgo el resumen de la jornada nº 12 de Carrusel Deportivo con el R. Madrid-Barcelona.

Resumen de la Jornada 12ª en Carrusel Deportivo (29-11-09)


Nikolay Davydenko gañou o domingo a Copa Masters de tenis impóndose a Juan Martín do Poldro. Foi unha gran semana do ruso na que ratificou o seu gran final de tempada. Gañar o torneo do oito mellores tenistas non é nada fácil. Estaban Federer, Nadal, Murray, Djokovic, Do Poldro... e ha ir a gañar Davydenko, un tenista sen tanto nomee pero moi sólido, duro e correúdo.

O ruso meteuse nun grupo no que estaban Nadal e Djokovic, ademais dun sorprendente Soderling, que acabou clasificándose como primeiro. Na semifinal derrotou ao número 1 do mundo, Roger Federer, ao nunca gañara, cun break que lle deu o 7-5 no tecero e definitivo set. Para rematar, volveu dar a sorpresa impóndose en dous sets a De o Poldro, recente gañador do Us Open, impotente ante a superioridade do ruso.

Nese mesmo grupo, Nadal despediuse sen gañar nin sequera un set, evidenciando que está lonxe da súa mellor forma e que non pode cos mellores. O outro español, Fernando Verdasco, tampouco gañou ningún partido, pero deixou sensacións diferentes. Nun grupo a priori durísimo, con Federer, Murray e Do Poldro, deu a cara e levou todos os seus partidos ao terceiro set, perdendo dous deles nun tie-break que podería caer para calquera lado. Así pois, nos dous grupos houbo tres tenistas con dúas vitorias, e un de cada grupo tivo que despedirse de Londres. Foi Djokovic o que quedou fóra no grupo de Nadal e Murray o que non puido prosperar no torneo celebrado no seu país.

Por certo, xa que estou con tenis, hei de comentar algo que lin e sorprendeume. Nunha revista vin unha reportaxe sobre os breakers: os tenistas que máis breaks conseguen e que mellor aproveitan os seus bólas de break. Nel aparecían os mellores tenistas do mundo: Nadal, Murray, Ferrer, Davydenko, Djokovic, Do Poldro... Pero, para a miña sorpresa, non estaba Federer, en ningunha das dúas estatísticas. Chamoume a atención que o número 1 non estea entre os que máis breaks fan. Para desequlibrar os sets, e, polo tanto, os partidos, hai dúas formas: conseguir breaks ou gañar os tie-breaks. Si Federer non figura entre os que máis breaks fai, debe ter unha gran estatística nos tie-breaks. En efecto, dá a impresión de que Federer case sempre gaña os tie-breaks, pero gustaríame velo confirmado.

E, a todo isto, estamos a tres días de que empece a final da Copa Davis en Barcelona. Sorte para o equipo español.

Colgo o resumo da xornada nº 12 de Carrusel Deportivo co R. Madrid-Barcelona.


viernes 27 de noviembre de 2009

LLEGA EL BARÇA-R. MADRID

Es semana de clásico. El mejor partido del fútbol español se acerca. Faltan dos días. Los equipos velan armas, las aficiones se ilusionan y los medios sólo hablan de él. Así son los días previos al Barça-R. Madrid, clásico entre clásicos.

Llegan ambos equipos con sensaciones muy dispares tras la jornada de Champions. El Barcelona, sin Messi ni Ibrahimovic, recuperó su mejor nivel ante el Inter de Mourinho con una sensacional primera parte. Por su parte, el R. Madrid ganó por los pelos al modesto Zurich volviendo a dar una mala imagen. Por el fútbol desplegado, debería ganar el Barça, pero el fútbol es fútbol, y en fútbol puede pasar de todo. El espectáculo está servido para el domingo a las siete de la tarde.

El R. Madrid siempre es competitivo, a pesar de que no juegue bien. Así se puede explicar que el R. Madrid sea líder, pero con un solo punto de ventaja sobre el Barcelona. Eso si, aunque nadie lo diga, el Barça es el único equipo de primera división que está invicto.

La previa está marcada por la recuperación de estrellas en ambos conjuntos. En el Barcelona están pendientes de Messi e Ibrahimovic, que no jugaron en Champions, mientras que en el R. Madrid esperan que Cristiano esté en condiciones tras el rato que jugó ante el Zurich. La gran duda es saber si el argentino saldrá de titular, pero eso sólo lo sabrá Guardiola. Parece que Raúl no será titular en un clásico muchos años después, lo que supone que Pellegrini no cuenta demasiado con él, aunque diga que es "titularísimo". Por fin un entrenador se atreve a sentarlo en un partido así.

É semana de clásico. O mellor partido do fútbol español achégase. Faltan dous días. Os equipos velan armas, as afeccións ilusiónanse e os medios só falan del. Así son os días previos ao Barça-R. Madrid, clásico entre clásicos.

Chegan ambos os equipos con sensacións moi dispares tras a xornada de Champions. O Barcelona, sen Messi nin Ibrahimovic, recuperou o seu mellor nivel ante o Inter de Mourinho cunha sensacional primeira parte. Pola súa banda, o R. Madrid gañou polos pelos ao modesto Zúric volvendo dar unha mala imaxe. Polo fútbol despregado, debería gañar o Barça, pero o fútbol é fútbol, e en fútbol pode pasar de todo. O espectáculo está servido para o domingo ao sete da tarde.

O R. Madrid sempre é competitivo, a pesar de que non xogue ben. Así se pode explicar que o R. Madrid sexa líder, pero cun só punto de vantaxe sobre o Barcelona. Iso si, aínda que ninguén o diga, o Barça é o único equipo de primeira división que está invicto.

A previa está marcada pola recuperación de estrelas en ambos os conxuntos. No Barcelona están pendentes de Messi e Ibrahimovic, que non xogaron en Champions, mentres que no R. Madrid esperan que Cristián estea en condicións tras o intre que xogou ante o Zúric. A gran dúbida é saber si o arxentino sairá de titular, pero iso só o saberá Guardiola. Parece que Raúl non será titular nun clásico moitos anos despois, o que supón que Pellegrini non conta demasiado con el, aínda que diga que é "titularísimo". Por fin un adestrador atrévese a sentalo nun partido así.

lunes 23 de noviembre de 2009

GRANDES EUROPEOS EN APUROS

Esta semana hay jornada de Champions. Una Champions que se está caracterizando por el sufrimiento inesperado de muchos equipos grandes del viejo continente. A falta de dos jornadas, muchos grandes tendrán que pelear su clasificación hasta el último minuto.

Ni siquiera el campeón, el Barça, se libra de la quema. Una derrota y un empate contra el modesto Rubin Kazan le han colocado en situación difícil. Mañana se la juega en el Camp Nou ante el Ínter de Milán, y dependiendo del otro resultado del grupo, podría incluso quedarse fuera de la Champions, aunque esta posibilidad es altamente improbable. En ese mismo grupo, también el Ínter está en una situación difícil. Lo bueno es que tiene un punto más y que recibe al Rubin Kazan en la última jornada, lo malo es que le toca visitar el Camp Nou. En este grupo no hay nada decidido, ya que Rubin Kazan y Dinamo de Kiev mantienen sus opciones de clasificarse.

Siguiendo con los españoles, la situación del R. Madrid es algo mejor. Si esta jornada R. Madrid y Milán hacen los deberes ganando en casa a Zurich y Olympique de Marsella, ambos estarán clasificados. pero si el Olympique de Marsella saca algo de Milán complicaría la clasificación a ambos conjuntos. En el grupo A, el Girondins ha dado la sorpresa al colarse en octavos en un grupo donde también estaban Juentus y Bayern de Munich. Por lo tanto, uno de estos dos equipos se quedará fuera. Tiene todos los números el de Van Gaal porque lleva cuatro puntos menos que la Juventus, pero todavía no está claro quién acompanañará al conjunto francés.

Otro caso es el del Liverpool. Tiene francamente difícil meterse en octavos, pero no imposible. Ya ha estado alguna vez en esta situación y siempre ha salido de ella, por lo que muchos analistas creen que tendrá sus opciones. Su clasificación pasa por ganar al Debreceni en Hungría y que la Fiorentina no gane al Olympique de Lyon en casa en esta jornada. En la última recibe a la Fiorentina en Anfiel Road y ganando podría meterse en octavos.

Así pues, esta jornada podría aclararse el futuro de muchos equipos en la Champions. Yo recomendaría no perdérsela porque va a estar bonita.

Cuelgo el resumen de la 11ª jornada de liga de Carrusel Deportivo.


Esta semana hai xornada de Champions. Unha Champions que se está caracterizando polo sufrimento inesperado de moitos equipos grandes do vello continente. A falta de dúas xornadas, moitos grandes terán que pelexar a súa clasificación até o último minuto.

Nin sequera o campión, o Barça, líbrase da queima. Unha derrota e un empate contra o modesto Rubin Kazan colocáronlle en situación difícil. Mañá xógalla no Camp Nou ante o Ínter de Milán, e dependendo do outro resultado do grupo, podería mesmo quedar fóra da Champions, aínda que esta posibilidade é altamente improbable. Nese mesmo grupo, tamén o Ínter está nunha situación difícil. O bo é que ten un punto máis e que recibe ao Rubin Kazan na última xornada, o malo é que lle toca visitar o Camp Nou. Neste grupo non hai nada decidido, xa que Rubin Kazan e Dinamo de Kiev manteñen as súas opcións de clasificarse.

Seguindo cos españois, a situación do R. Madrid é algo mellor. Si esta xornada R. Madrid e Milán fan os deberes gañando en casa a Zúric e Olympique de Marsella, ambos estarán clasificados. pero si o Olympique de Marsella saca algo de Milán complicaría a clasificación a ambos os conxuntos. No grupo A, o Girondins deu a sorpresa ao coarse en oitavos nun grupo onde tamén estaban Juentus e Bayern de Munich. Por tanto, un destes dous equipos quedará fóra. Ten todos os números o de Van Gaal porque leva catro puntos menos que a Juventus, pero aínda non está claro quen acompanañará ao conxunto francés.

Outro caso é o do Liverpool. Ten francamente difícil meterse en oitavos, pero non imposible. Xa estivo algunha vez nesta situación e sempre saíu dela, polo que moitos analistas creen que terá as súas opcións. A súa clasificación pasa por gañar ao Debreceni en Hungría e que a Fiorentina non gañe ao Olympique de Lyon en casa nesta xornada. Na última recibe á Fiorentina en Anfiel Road e gañando podería meterse en oitavos.

Así pois, esta xornada podería aclararse o futuro de moitos equipos na Champions. Eu recomendaría non perderlla porque vai estar bonita.

Colgo o resumo da 11ª xornada de liga de Carrusel Deportivo.

viernes 20 de noviembre de 2009

CONTADOR SIGUE EN ASTANÁ

El futuro de Alberto Contador era una incógnita desde que ganó su segundo Tour allá por el mes de julio. De aquella sabíamos que Bruyneel y Armstrong iban a crear un nuevo equipo norteamericano, el Radio Shack, pero desconocíamos que sería de Astaná. En la Vuelta el de Pinto aseguró que todavía no sabía nada porque no encontraba a la cabeza visible del Astaná, a alguien con quien poder negociar.

Parece que su futuro por fin se ha resuelto. Ha firmado preacurdo con Astaná para 2010. Sólo resta que le concedan una licencia ProTour al equipo kazajo, algo que parece que va a ocurrir. Así pues, culebrón cerrado. Armstrong y buena parte de sus compañeros se van al Radio Shack, por lo que no se debería repetir la movida entre ambos capos ocurrida en el pasado Tour. Esperamos un ambiente mucho más tranquilo por el bien del de Pinto. Su nuevo director deportivo será Yvon Sanquer.

Hoy viernes ha concedido una entrevista a la Gazzeta dello Sport (noticia), donde dice que se tuvo que comprar unas ruedas para la contrarreloj inicial del Tour en Mónaco porque el equipo no le ofrecía las mejores. En fin, que en ese equipo en el Tour da la impresión de que buen ambiente no había. Se ha mostrado molesto con Bruyneel por decir que "el dinero le había cambiado la vida (a Contador)" cuando sabía que era mentira.


O futuro de Alberto Contador era unha incógnita desde que gañou o seu segundo Tour alá polo mes de xullo. Daquela sabiamos que Bruyneel e Armstrong ían crear un novo equipo norteamericano, o Radio Shack, pero descoñeciamos que sería de Astaná. Na Volta o de Pinto asegurou que aínda non sabía nada porque non atopaba á cabeza visible do Astaná, a alguén con quen poder negociar.

Parece que o seu futuro por fin resolveuse. Asinou preacurdo con Astaná para 2010. Só resta que lle concedan unha licenza ProTour ao equipo kazako, algo que parece que vai ocorrer. Así pois, culebrón pechado. Armstrong e boa parte dos seus compañeiros vanse ao Radio Shack, polo que non se debería repetir a movida entre ambos os capos ocorrida no pasado Tour. Esperamos un ambiente moito máis tranquilo polo ben do de Pinto. O seu novo director deportivo será Yvon Sanquer.

Hoxe venres concedeu unha entrevista á Gazzeta dello Sport (noticia), onde di que se tivo que comprar unhas rodas para a contrarreloxo inicial do Tour en Mónaco porque o equipo non lle ofrecía as mellores. En fin, que nese equipo no Tour dá a impresión de que bo ambiente non había. Mostrouse molesto con Bruyneel por dicir que o diñeiro lle cambiou a vida (a Contador)" cando sabía que era mentira.

lunes 16 de noviembre de 2009

CRISTIANO Y LOS MEDIOS

Éste es el segundo post que voy a escribir sobre Cristiano Ronaldo y será el último porque no quiero parecerme a los medios de comunicación en cuanto a su obsesión por él. Desde que llegó en junio, Cristiano Ronaldo hasta en la sopa: CR9, como ellos le llaman.

Cuando juega porque juega, cuando está lesionado porque está lesionado, cuando va con Portugal porque va con Portugal... Basta que haga alguna declaración para que sea portada al día siguiente. Sólo nos falta que nos cuenten cuándo va a mear. Siempre hablan de él. No hay día que no le nombren. Son más que pesados. Tengo un amigo al que le tienen comido el tarro, está todo el día con CR9, y eso es culpa de los medios. Es patético, lamentable, indignante, bochornoso y todos los calificativos negativos que le queráis poner.

La insistencia de los medios con Cristiano Ronaldo llega hasta tal punto que hablan hasta cuando no tienen nada que contar. Hace un tiempo, en los deportes de Cuatro, ese espacio que se está convirtiendo en un cahondeo, dijeron que era el primer día en tres meses que no iban a hablar de Cristiano Ronaldo. ¿Y qué hicieron? Salir con el micrófono a la calle preguntando a los transeúntes que les parecía que no hablaran de Cristiano. ¿Os parece de recibo? A mí, desde luego, no. Pero los deportes de Cuatro son un espacio de bastante tiempo, y, como ya dije en otro post, hay que llenar, pero que llenen con eso no tiene perdón.

Este é o segundo post que vou escribir sobre Cristiano Ronaldo e será o último porque non quero parecerme aos medios de comunicación en canto á súa obsesión por el. Desde que chegou en xuño, Cristiano Ronaldo en todas partes: CR9, como eles chámanlle.

Cando xoga porque xoga, cando está lesionado porque está lesionado, cando vai con Portugal porque vai con Portugal... Basta que faga algunha declaración para que sexa portada ao día seguinte. Só nos falta que nos conten cando vai a mear. Sempre falan del. Non hai día que non lle nomeen. Son máis que pesados. Teño un amigo ao que lle teñen comido o tarro, está todo o día con CR9, e iso é culpa dos medios. É patético, lamentable, indignante, bochornoso e todos os cualificativos negativos que lle queirades pór.

A insistencia dos medios con Cristiano Ronaldo chega até tal punto que falan até cando non teñen nada que contar. Hai un tempo, nos deportes de Catro, ese espazo que se está convertendo nun cahondeo, dixeron que era o primeiro día en tres meses que non ían falar de Cristiano Ronaldo. E que fixeron? Saír co micrófono á rúa preguntando aos transeúntes que lles parecía que non falasen de Cristián. Parécevos de recibo? A min, desde logo, non. Pero os deportes de Catro son un espazo de bastante tempo, e, como xa dixen noutro post, hai que encher, pero que enchan con iso non ten perdón.

jueves 12 de noviembre de 2009

LA COPA SIGUE DANDO SORPRESAS

Ya hablamos aquí varias veces () () de que este formato de Copa del Rey favorecía a os grandes, por lo que la sorpresa era más que difícil. Pues bien, inexplicablemente, las sorpresas siguen ocurriendo. A falta de una eliminatoria por disputar, han caído 8 equipos de primera división: 1 contra un 2ª B, 3 contra un 2ª y 4 contra otros de primera. Es decir, esos 8 eliminados podrían quedar sólo en 4.

La palma se la llevó el R. Madrid, único de primera que ha caído contra un 2ª B. Pero, es que, además, nunca dio la impresión de poder pasar tras el 4-0 que le endosó el Alcorcón en la ida. Caen truenos en la Casa Blanca. La prensa de Madrid habla tras la eliminación de los casos de Guti y Sergio Ramos. Parece que quiere escudar la derrota en ellos cuando no es así. El primero lleva sin entrar en una convocatoria desde el partido de ida en Alcorcón, cuando mandó a su entrenador a tomar por c...

El caso de Sergio Ramos es esperpéntico. El problema surgió de la dejadez del Comité de Competición, que pertenece a la Federación. Sergio Ramos fue expulsado el sábado en el Calderón, por lo que estaba sancionado para jugar el partido de Copa. Pero el Comité de Competición se reúne el segundo día hábil de la semana. El lunes era festivo en la ciudad de Madrid y, a pesar de que este comité tiene su sede en Las Rozas, anunció que no se reuniría hasta el miércoles, después del partido de Copa. Con ello, la sanción de los jugadores y entrenadores se postponía hasta la jornada de liga siguiente. En la misma situación que Sergio Ramos estaban cuatro entrenadores. El lunes se mandó una circular a los clubs explicando la situación. Mientras, en el R. Madrid, Valdano dijo que se había enterado y que se lo había contado a Pellegrini, pero Pellegrini dijo que Valdano no se lo había dicho y que no había convocado a Sergio Ramos porque estaba sancionado. Los medios deducen una falta de comunicación entre ambos, algo nada bueno.

Los otros equipos de primera que cayeron eliminados ante equipos de categoría inferior (2ª) fueron tres: el Tenerife ante el Celta, el Sporting ante el Rec. de Huelva en los penaltis y el Athletic, subcampeón vigente, ante el Rayo Vallecano. Además, otros equipos de primera sufrieron de lo lindo para pasar, como el Valencia o el Villarreal contra equipos de 2ª B.


Xa falamos aquí varias veces (1ª) (2ª) de que este formato de Copa do Rei favorecía a vos grandes, polo que a sorpresa era máis que difícil. Pois ben, inexplicablemente, as sorpresas seguen ocorrendo. A falta dunha eliminatoria por disputar, caeron 8 equipos de primeira división: 1 contra un 2ª B, 3 contra un 2ª e 4 contra outros de primeira. É dicir, eses 8 eliminados poderían quedar só en 4.

A palma levoulla o R. Madrid, único de primeira que caeu contra un 2ª B. Pero, é que, ademais, nunca deu a impresión de poder pasar tras o 4-0 que lle endosou o Alcorcón na ida. Caen tronos na Casa Branca. A prensa de Madrid fala tras a eliminación dos casos de Guti e Sergio Ramos. Parece que quere escudar a derrota neles cando non é así. O primeiro leva sen entrar nunha convocatoria desde o partido de ida en Alcorcón, cando mandou ao seu adestrador a tomar por c...

O caso de Sergio Ramos é esperpéntico. O problema xurdiu do deixamento do Comité de Competición, que pertence á Federación. Sergio Ramos foi expulsado o sábado no Calderón, polo que estaba sancionado para xogar o partido de Copa. Pero o Comité de Competición reúnese o segundo día hábil da semana. O luns era festivo na cidade de Madrid e, a pesar de que este comité ten a súa sede en Las Rozas, anunciou que non se reuniría até o mércores, despois do partido de Copa. Con iso, a sanción dos xogadores e adestradores se postponía até a xornada de liga seguinte. Na mesma situación que Sergio Ramos estaban catro adestradores. O luns mandouse unha circular aos clubs explicando a situación. Mentres, no R. Madrid, Valdano dixo que se decatou e que llo contou a Pellegrini, pero Pellegrini dixo que Valdano non llo había devandito e que non convocara a Sergio Ramos porque estaba sancionado. Os medios deducen unha falta de comunicación entre ambos, algo nada bo.

Os outros equipos de primeira que caeron eliminados ante equipos de categoría inferior (2ª) foron tres: o Tenerife ante o Celta, o Sporting ante o Rec. de Huelva nos penaltis e o Athletic, subcampión vixente, ante o Raio Vallecano. Ademais, outros equipos de primeira sufriron de xeito abondo para pasar, como a Valencia ou o Vilarreal contra equipos de 2ª B.